Connect with us

AVRUPA

Olimpiyat katliamından 50 yıl sonra

Hans Völkl, bugün bile rotorların sesini duyduğunda midesinin bulandığını söylüyor. 6 Eylül 1972 gecesinden beri, iki Bell-UH 1 helikopterinin …

Published

on

Hans Völkl, bugün bile rotorların sesini duyduğunda midesinin bulandığını söylüyor. 6 Eylül 1972 gecesinden beri, iki Bell-UH 1 helikopterinin gürültüsü hâlâ kulaklarında yankılanıyor.

Völkl, o sırada Alman ordusu Bundeswehr’e ilişkin Fürstenfeldbruck hava üssünde vazifeli bir askerdi. Kulede gece nöbeti tutuyordu. 21 yaşındaki genç, Münih’e yalnızca 20 kilometre uzaklıktaki Olimpiyat Köyü’nde yaşanan dramı televizyondan takip etmişti. O sabah Filistinli teröristler, İsrail Olimpiyat kafilesinin kaldığı odaya girdi. Halterci Josef Romano ve güreş antrenörü Mosche Weinberg’i silahla vurdular ve öteki dokuz İsrailli’yi rehin aldılar.

Olimpiyat köyünde endişe dolu saatler

Akşam saatlerinde sekiz saldırgan, dokuz rehineyle birlikte iki helikoptere bindi. İsrail ve Almanya’daki hapishanelerde bulunan silah arkadaşlarının hür bırakılması talepleri yerine getirilmemişti. Saatler süren pazarlığın akabinde devrin Almanya İçişleri Bakanı Hans-Dietrich Genscher, eylemcilere Mısır’ın başşehri Kahire’ye inançlı bir biçimde ulaşma kelamı verdi. Helikopterler onları, bir yolcu uçağının beklediği Riem havaalanına götürecekti.

Ancak bunun yerine helikopteri kullanan Federal Hudut Muhafızlarının pilotları, teröristleri Fürstenfeldbruck’taki Bundeswehr hava üssüne götürdü. Völkl, DW’ye verdiği mülakatta, helikopterlerin saat 22.30 sularında sis bulutlarının içinden geçip taban kattaki nöbet odasının penceresinin önüne indiğini hatırlıyor.

Fürstenfeldbruck fiyaskosu

Polis özel timinin planına nazaran, keskin nişancılar burada teröristleri öldürecek ve rehineler hür kalacaktı. Lakin plan zıt tepti. Aksiyoncular, açılan ateşe ellerindeki kalaşnikof silahlarla karşılık verdi. Alman güvenlik kuvvetleri tam bir acemilik sergiledi. Rehine kurtarma konusunda özel bir eğitimleri ya da deneyimleri yoktu. Polislerin ortasında uyumu sağlayacak telsiz temasları da mevcut değildi. Hatta kimi polisler, kendi arkadaşlarının açtığı “dost ateşine” maksat oluyordu.

Völkl ve hava üssündeki öbür askerlere, teröristlerin ve rehinelerinin Fürstenfeldbruck’a gelmekte oldukları bile haber verilmemişti: “Gece nöbetinde olduğumuz için kendimizi ansızın bu olayın içinde bulduk. Kimse bize evvelden bir şey söylememişti.”

Kurşunlar havada uçuşurken, Völkl bir radyatör boşluğuna sığındığını hatırlıyor. Nöbet odasından yalnızca birkaç metre ötede mevzilenen polislerden birine, seken kurşunlardan biri isabet etti. Devamının Völk’den dinliyoruz: “İşte o vakit Anton Fliegerbauer vuruldu. Orada öylece yatıyordu. Duvarlar, sıçrayan kemik kesimleri ve kanla doluydu. Başından vurulmuştu.”

Barış şenliği kana bulandı

Silah sesleri gece yarısına kadar hava üssünde yankılandı. Sonra şiddetli bir patlama meydana geldi. Bir teröristin, el ve ayakları bağlı olan rehinelerin bulunduğu helikopterlerden birine el bombası attığı anlaşıldı. Fürstenfeldbruck’ta gün ağarırken tüyler ürperten görüntü da netleşti: Polis memuru Anton Fliegerbauer dışında beş terörist hayatını kaybetmişti. İsrailli rehinelerden ise hiçbiri sağ kurtulamadı.

Münih’teki Olimpiyat Oyunları ile Almanya, tüm dünyaya dost yüzünü göstermek istemişti. Savaştan ve altı milyon Yahudi’nin Almanlar tarafından öldürülmesinden yalnızca 27 yıl sonra, bu tertibin bir “barış festivali” olması planlanmıştı. Fakat Museviler bir kere daha Alman topraklarında öldürülüyordu ve Alman devleti onları korumaktan yeniden aciz kalmıştı.

40 yıllık sessizlik

Bir günlük orta ve cenaze merasiminin akabinde Münih’teki Olimpiyat Oyunlarına devam edildi. Fürstenfeldbruck fiyaskosu için siyasetçilerden ya da polisten özür gelmedi. Hiçbir soruşturma komitesi kurulmadı, hiç kimse başarısız operasyonun sorumluluğunu üstlenmedi. Öte yandan kurbanların yakınları, soruşturma belgelerine ulaşabilmek için onlarca yıl uğraş etmek zorunda kaldı. Daha yüksek tazminat ödenmesi için de hâlâ eforlarını sürdürüyorlar. Münih’teki 50’nci yıldönümü anma merasimlerinden ise pek çok kurban yakını uzak durmayı tercih ediyor

Ludwig Spaenle, “Tanıklara ve kurbanların ailelerine neredeyse hudut bozucu akrabalar üzere davranıldı” diyor. Spaenle, Bavyera eyaletinin antisemitizm sorumlusu ve atakla yüzleşmekte kararlı. Federal Almanya Cumhuriyeti o devirde terör karşısında başarısızlığa uğramıştı. Spaenle DW’ye verdiği mülakatta “Sonrasında yaşananlar da vahim bir devlet başarısızlığıdır” diyor. “İnsanlar birtakım şeyleri çok çabuk ve son derece şuurlu bir biçimde unutmak istiyordu. Bu bahiste sessiz kaldılar. Halka açık bir anma merasimi de yapılmadı.” Yalnızca son on yıl içinde, örneğin Olimpiyat Parkı’nda bir anıtın yapılması üzere birtakım küçük adımlar atılmak suretiyle 1972’deki olaylarla yüzleşmek, saldırıyı ve kurbanları anmak için az da olsa uğraş gösterildi.

Travma bastırılıyor

İster Hans Völkl üzere bu vahim olaya yakından şahitlik etmiş olsun, ister yalnızca televizyon ve gazetelerden kanlı saldırıyı takip etmiş olsun; herkes mümkün olduğunca süratli bir formda olağana dönmeye çalıştı. Völkl, Fürstenfeldbruck üssünde, helikopterlerin enkazı kulenin önünde durmasına karşın, birkaç gün sonra eğitim uçuşlarının hiçbir şey olmamış üzere devam ettiğini söylüyor. Ruhsal dayanak vermek bir yana, hekimler bu çeşit şoklara karşı en tesirli tedavi formunun bir kadeh konyak içmek olduğunu savunuyordu.

Yıllarca bu kanlı hücumun görgü şahitlerini arayan Fürstenfeldbruck Tarih Derneği Lideri Anna Ulrike Bergheim, “Bu cins travmatik hadiseleri genelde bastırmaya çalışırız” diyor. Hava üssündeki kulenin koridorlarında yürürken, 6 Eylül 1972 gecesi her odada kimin bulunduğunu söyleyebiliyor.

“Yaşadıklarınız sizi nasıl etkiledi?”

Bergheim, verdiği bir mülakatta, “Kesinlikle orada bulunan beşerler bu hücumla yüzleşmedi. Pek çok görgü şahidi daha yeni yeni ortaya çıkıyor, zira lakin artık bu bahiste konuşabilecek duruma geldiler” saptamasını yapıyor. Bergheim, uzun mühlet ihmal edilenlerin yalnızca kurban yakınları olmadığını da söylüyor. “50 yıl boyunca devlet, o gece orada olanları, polis memurlarını, hava kuvvetleri mensuplarını, yangını söndürürken vurulan itfaiyecileri hiç umursamadı. Bu insanlara 50 yıl boyunca hiç sorulmadı: O an yaşadıklarınız sizi nasıl etkiledi?”

Hans Völkl bugün 6 Eylül 1972 gecesi yaşadıklarını, örneğin André Spitzer ve Yossef Gutfreund’un cesetlerini elleri kelepçeli vaziyette helikopterlerde gördüğünü detaylı olarak anlatabiliyor. Kurbanların yakınlarıyla ise temas kurmaya çalışmamış, zira yangına körükle gitmek istememiş. Münih katliamından 50 yıl sonra bile, hâlâ söylenmesi gereken daha çok şey var.

Continue Reading
Click to comment

Leave a Reply

E-posta hesabınız yayımlanmayacak.

AVRUPA

Almanya’ya İstanbul Mukavelesi eleştirisi

Avrupa Kurulu, Almanya’da bayanların şiddete karşı korunması konusunda “ciddi eksiklikler” olduğu ikazında bulundu. Söz konusu değerlendirmeyi …

Published

on

Avrupa Kurulu, Almanya’da bayanların şiddete karşı korunması konusunda “ciddi eksiklikler” olduğu ikazında bulundu.

Söz konusu değerlendirmeyi, Avrupa Kurulu bünyesinde mukaveleye taraf ülkelerin İstanbul Sözleşmesi’ne uyup uymadığını gözlemek gayesiyle oluşturulan ve bağımsız uzmanlardan oluşan Bayanlara Yönelik ve Konut İçi Şiddete Karşı Hareket Uzmanlar Kümesi (GREVIO) açıkladı. GREVIO’nun Cuma günü Strazburg’da açıklanan birinci ülkeler raporunda, Almanya’nın, İstanbul Mukavelesi’nin öngördüğünün bilakis, ulusal çapta bir hareket planına sahip olmaması eleştirildi. İstanbul Mukavelesi, Almanya’da 2018 yılından beri yürürlükte.

3,7 milyon kişilik kentte tek merkez

Raporda, Almanya’da risk iddiasından esirgeyici önlemlere ve bayanlara yardım imkanlarına birçok hususta yetersizlik mevcut olduğu kaydedildi.

Raporda, Almanya’nın farklı eyaletleri ortasında, hatta eyaletlerin kendi içindeki muhafaza ve yardım imkanlarının birbirlerinden çok farklı olduğuna değinildi. Kimi taşra bölgelerinde hiç yardım imkanı olmadığına vurgu yapılırken, kentlerdeki yardım merkezlerinin ise çok ağır çalışmak zorunda kaldığı tenkidinde bulunuldu. Örneğin 3,7 milyonluk nüfusa sahip Berlin’de, tecavüz mağdurları için sırf bir adet istişare merkezi olduğuna dikkat çekildi. Burada mağdur bayanların birinci istişare hizmeti için ortalama iki ay beklemek zorunda kaldıkları belirtildi.

Raporda ayrıyeten, şiddete eğilimli babalara, bayanlar ve çocukların güvenlik telaşları gereğince dikkate alınmaksızın vesayet yahut ziyaret hakkı verildiği hadiseler da eleştirildi. Almanya’daki yasalar çerçevesinde, şiddetin mevcut yahut eski bir partner tarafından uygulandığı durumlarda failin hafif cezalar alması da raporun eleştirdiği noktalardan biri oldu.

Aile Bakanı: Daha âlâ olacağız

Almanya Aile Bakanı Lisa Paus, rapora ait yaptığı açıklamada, hususa ait yeni tedbirler alacaklarını duyurdu. Raporu “kapsamlı bir analiz” formunda kıymetlendirerek öven bakan, İstanbul Mukavelesi’nin kayıtsız koşulsuz uygulanmasını desteklediğini söz etti.

Cuma günü yaptığı açıklamada Paus, raporun “hangi alanlarda kendilerini geliştirmeleri gerektiğini” su yüzüne çıkardığını söyledi. Paus, bayana şiddetle uğraş konusunda hükümet içerisinde bir uyum merkezinin yanı sıra bayana şiddetle ilgili data ve bilgileri toplaması öngörülen bağımsız bir müşahede merkezi de kurulacağını açıkladı. Paus, yeni uyum merkezinin bayana şiddetin engellenmesi için geniş kapsamlı bir strateji geliştireceği kelamını verdi.

KNA/BÜ,BK

Continue Reading

AVRUPA

Yunanistan-Bulgaristan boru sınırı hizmete girdi

Avrupa Birliği’nin (AB) Rusya’ya doğal gaz konusundaki bağımlılığının azaltılmasına katkı sağlayacak olan Yunanistan-Bulgaristan boru çizgisi …

Published

on

Avrupa Birliği’nin (AB) Rusya’ya doğal gaz konusundaki bağımlılığının azaltılmasına katkı sağlayacak olan Yunanistan-Bulgaristan boru çizgisi bugün hizmete girdi.

Azeri gazını Yunanistan üzerinden Bulgaristan’a taşıyacak olan boru sınırının hizmete girmesi hasebiyle düzenlenen merasime Avrupa Komitesi Lideri Ursula von der Leyen da katıldı. Bulgaristan’ın başşehri Sofya’da düzenlenen merasimde konuşan von der Leyen “Bugün Bulgaristan ve Güneydoğu Avrupa için yeni bir periyot başlıyor” dedi. Von der Leyen, “Bu boru çizgisi çığır açıyor. Bulgaristan’ın ve Avrupa’nın güç güvenliğinde çığır açıyor. Ve bu özgürlük demek. Rus gazına olan bağımlılıktan özgürleşme demek” halinde konuştu.

Kapasitesi 5 milyar metreküp

182 kilometre uzunluğundaki Yunanistan-Bulgaristan Doğalgaz İrtibat Sınırı (IGB) Yunanistan’ın Gümülcine kentinden Bulgaristan’ın orta kesitlerindeki Stara Zagora kentine bağlanıyor. Hazar Denizi’nden çıkan gaz, IGB’ye ise Türkiye’den geçen Trans Adriyatik Boru Çizgisi (TAP) üzerinden akacak. IGB’nin başlangıçta yılda 3 milyar metreküp gaz taşıması, ileride kapasitenin 5 milyar metreküpe kadar çıkarılması öngörülüyor.

2009 yılında başlanan boru sınırı projesini AB’nin 250 milyon euro ile desteklediğini tabir eden von der Leyen, yeni boru sınırının Bulgaristan’ın gaz gereksinimini karşılayacağını vurguladı. Rusya’nın Ukrayna’ya saldırısı sonrasında tırmanan gerginlikte Nisan ayı sonunda Bulgaristan’a Rus gazının akışı kesilmişti.

Bulgaristan’da süreksiz hükümetin Başbakanı Gılıb Donev, IGB’nin açılışının Temmuz ayında yapıldığını lakin boru çizgisinin bugün hizmete girdiğini hatırlattı.

Bulgaristan Cumhurbaşkanı Rumen Radev de, “Bulgaristan ile Yunanistan ortasındaki stratejik iş birliği sayesinde bölgede istikrarı sağladık” tabirlerini kullandı.

Azerbaycan iş birliğini artırmayı hedefliyor

Sofya’daki merasime Azerbaycan Cumhurbaşkanı İlham Aliyev, Kuzey Makedonya Cumhurbaşkanı Stevo Pendarovski, Sırbistan Cumhurbaşkanı Aleksander Vucic, Yunanistan Başbakanı Kiryakos Mitsotakis ve Romanya Başbakanı Nicolae Ciuca da katıldı.

Ülkesinin Avrupa Birliği ile uzun vadede iş birliğini artırmayı istediğini vurgulayan Azerbaycan Cumhurbaşkanı Aliyev, doğal gaz sevkiyatının yanı sıra gelecekte yenilenebilir güç kaynaklarından elektrik ihracatının da gündemde olduğunu belirtti. Azerbaycan, 2027 yılına kadar AB’ye yaptığı doğal gaz sevkiyatını iki katına çıkarmayı hedefliyor.

Continue Reading

AVRUPA

Síofra O’Leary; Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi’nin ilk kadın başkanı

Published

on

İrlandalı yargıç Síofra O’Leary, Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi’nin (AİHM) ilk kadın başkanı oldu.

Ocak ayından bu yana mahkemenin başkan yardımcısı olan O’Leary, Kasım ayında üç yıllık görevi devralacak. Genel mahkemenin gizli saklı oyla seçtiği bu pozisyonda daha önce İzlandalı Robert Spano vardı.

2 Temmuz 2015’ten beri Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi yargıcı ve 2 Ocak 2022’den beri Mahkeme başkan yardımcısı olarak görev meydana getiren O’Leary, 1 Kasım 2022’de Robert Spano’nun yerini alarak başkan olacak.

Yargıç O’Leary The Irish Times’a verdiği röportajda, ‘ mahkemenin Ukrayna’nın işgali nedeniyle bir dönüm noktasında olduğunu, savaşın ve insan hakları ihlallerinin çok yoğun olduğu bu dönemde, neden bu mahkemeye ve kurultay sistemine ihtiyaç bulunduğunu gösterdiğini’ söyledi: “Mahkemenin varlık nedeni, Avrupa’nın geçmişin dehşetini tekrar yaşamamasını sağlamaktır.”

O’Leary, Kasım ayındaki resmi atamasının arkasından, mahkemeyi temsil edecek ve mahkemenin genel kurul toplantıları dahil olmak üzere çalışmalarını yönetecek.

İlk hanım başkan, 70 binden fazla bekleyen dava; Ukrayna, Myanmar ve Çin’deki insan hakları ihlalleriyle ilgili artan endişeler ve yeni Britanya başbakanı Liz Truss’un mahkemeye düşmanlığını bildirmesi benzer biçimde nedenlerle mahkemenin son iki yıl içindeki en çalkantılı dönemlerinden birine başkanlık edecek.

İrlanda Dışişleri Bakanı Simon Coveney, O’Leary’nin Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi Başkanlığı’na seçilmesini memnuniyetle karşıladı ve bu atamayı İrlanda için bir ‘gurur kaynağı’ olarak niteledi.

Continue Reading

Trendler