Connect with us

EĞİTİM & ÖĞRETİM

Köy Enstitülü Hicri Bey…

Kızılçullu ve Hasanoğlan köy enstitüsü muzunu Babam Hicri Bey’le her 17 Nisan’da buluşurum yine. Sonsuzluktan sesi gelir. Biraz da hüzündür bende …

Published

on

Kızılçullu ve Hasanoğlan köy enstitüsü muzunu Babam Hicri Bey’le her 17 Nisan’da buluşurum yine. Sonsuzluktan sesi gelir. Biraz da hüzündür bende, sararmış defter sayfalarının ortasından saçılan anılar…

Arkadaşlarımın gözünde daima, “Ne kadar şanslı bir çocuktum ve bunun değerini bilmeliydim”.

Çok âlâ bir babam vardı zira.

Başına buyruk davranışlarımın ve büyüklerimin tabiriyle “iflah olmaz” yaramazlıklarımın sürdüğü o devirde, babamın sıkı sayılabilecek bir disiplin anlayışıyla, arkadaşlarımın bu değerlendirmelerini bağdaştıramazdım bir türlü.

Hiç unutmam, ilkokul 5. sınıfta arkadaşlarımın müfettiş amcası, benim babam, mandolin, keman öğretirdi.

Çocuklar bir ay sonra bir kaç müzik, türkü çalmaya başladılar. Halbuki ben halâ “tramolaya devam” etmeliydim!

Sıkılmıştım, fa… sol… la…

Anneme yakındım:

“Görüyorsun bak, onlara öğretiyor bana gelince tramola…”

Neredeyse mandolini bir kenara atacaktım lakin anneme nazaran çalışmalı, bırakmamalıydım.

Onun hatırına devam ettim…

Bir yıl sonra “Çok kızıyordun lakin bak, düzgün çalıyorsun” demişti annem..

Altyapının, sıkıcı teknik çalışmaların faydası anlaşıldı… Babamın unsuruydu, her işin temeli sağlam atılmalıydı…

Aklımda kalan öteki bir ders, ortaokul döneminden…

Yaz tatili, daha çok oyun, dinlenme, cümbüş değil, çalışma periyoduydu benim için.

Yatılı okul dönüşü daha birinci haftada konutun kütüphanesindeki Varlık Yayınları’ndan kitaplar, önüme konurdu.

Seçilmiş dünya klasiklerinden her biri, bir haftada okunacak, on sayfalık özet çıkarılacak, babama sunulacaktı.

Ne tatil yani !

Doğrusu isteyerek değil, konutun huzurunu dikkate alarak okur, özetler, “gereğini” yapardım.

Bir orta aklıma gelmedi değil, kitapların başı, ortası ve sonunu okuyup, durumu yönetim etmek.

Lakin babam kül yutar mıydı hiç!

Mecburî okumalarım bir mühlet sonra gönüllülüğe dönüştü. Öbür bir dünyaydı sanki… Her bir kitabın kahramanı üzere görmeye başladım kendimi.

Bu manada birbirine misal iki yaz tatilinin akabinde Gümüşhane Öğretmen Okulu’na gittiğimde, edebiyat öğretmeni birinci derslerden birinde sordu:

“Klasiklerden hangilerini okudunuz?..”

Baktım, sınıfta kalkan bir kaç el… Bir kaç kitap sayıldı…

Sıra arkadaşıma “hepsini okudum” dedim.

Öğretmen duydu.

“Gerçekten mi?” diye sordu.

Sıralamaya başladım…

Bu ortada sözümün gerçekliği üstüne imtihan da oldum.

Daha sonra söylediğine nazaran edebiyatçımız, bana inanmamış, testten geçince “doğru” demiş içinden, tıpkı vakitte şaşırmış; zira saydıklarımın ortasında kendisinin bile okumadıkları varmış.

Akabinde derslerimiz, bir kaç arkadaşın da iştirakiyle edebiyat sohbetlerine dönüşmeye başladı. Sınıfta edebiyat günleri…

Yazın tuğlaları üst üste dizilmeye başladı yıllar içinde…

Bugün sürdürdüğüm mesleğimde erken yaşta “mecburen” okuduğum kitapların tesiri büyük olmalı, daha doğrusu babamın…

Daha çok, sayısız örnek var hayatımda.

Hicri Beyefendi, Kızılçullu ve Hasanoğlan’da aldığı eğitimi, cocuklarına da yansıttı. Elleriyle yaptıkları okulları üzere, evvel sağlam bir temelle başladılar her işe.

Daha sonra tek tek örerek tuğlaları, binayı çıkardılar.

* * *

Ömrünü yitirdiği ameliyata girmeden evvelki gün, cumhuriyet ajandasına yazdığı şu cümleler, köy enstitüleri ideolojisini anlatmaya kâfi sanırım:

“Ailemin bireylerine miras olarak menkul ve gayrimenkul olarak hiçbir şey bırakamadım. Lakin onlara bıraktığım en büyük miras, laik Cumhuriyetin temel prensiplerini, Kemalizm’in prensiplerini bir hayat ideolojisi olarak kabul etmeleridir.”

Bu kelamlar, benim kadar kardeşlerimin de en büyük mirasıdır…

Mayamız Köy Enstitüleriyle kuruldu böylelikle. Çocuklarımızın mayaları da o denli…

Köy enstitülerinin kapatılması, ulusal kurtuluş savaşımızda topraklarımızdan kovduğumuz global işgalci güçlerin dayatmasıyla oldu.

Cumhuriyet aydınlanmasını engellemek için yerli işbirlikçilerini devreye soktular.

Bugün çektiklerimizden çok daha düzgün anlaşılıyor ki 14 yıllık kısa bir geçmişi olan,

17 bin öğretmen, 8 bin eğitmen, 2 bin 500’e yakın sıhhat memuru yetiştiren köy enstitüleri yaşatılsaydı, üstümüzde kara bulutlar olmayacak, yurdumuz ışıl ışıl parlayacaktı…

Continue Reading
Click to comment

Leave a Reply

E-posta hesabınız yayımlanmayacak.

EĞİTİM & ÖĞRETİM

Ekonomik krizin gölgesinde okullar açılıyor

“Formalarını aldık. Altı geçen sene 75 liraydı, hatırlıyorum. Bu sene 150 olmuş. Üstü de 45 idi, bu sene 100 lira olmuş. İkisi de iki katına …

Published

on

“Formalarını aldık. Altı geçen sene 75 liraydı, hatırlıyorum. Bu sene 150 olmuş. Üstü de 45 idi, bu sene 100 lira olmuş. İkisi de iki katına çıkmış. Varsayım edersiniz bir modül yetmiyor, yedekli almak zorunda kalıyoruz çocuklar küçük olduğu için.”

DW Türkçe’ye konuşan İstanbul’da ilkokul birinci sınıf öğrenci velisi olan Sinem Türküner Moralar, geçen yıla nazaran boya kalemlerinin fiyatının da 30 liradan 95 liraya, kalem fiyatının ise 6,5 liradan 12,5 liraya söylüyor.

Kamuya ilişkin eğitim yatırımlarının giderek azaldığı Türkiye’de2022-2023 eğitim-öğretim yılı 12 Eylül Pazartesi günü başlayacak. Okullar yeniden yüksek masraflar, yetersiz yatırımlar, özelleşme, teminatsız istihdam ve müfredat sıkıntılarının gölgesinde açılıyor.

Anaokulları ve 1. sınıflar için ahenk haftası geçen Pazartesi başlamıştı. Türkiye İstatistik Kurumu’na nazaran Ağustos ayında eğitim harcama kümesinde enflasyon yıllık bazda yüzde 34,4 arttı. Okul masrafları cep yakıyor.

Zorunlu muhtaçlıklar cep yakıyor

Eğitim Sen’in araştırmasına nazaran ise 2022-2023 eğitim öğretim yılı başlarken veliler, mecburî gereksinimlere, ilkokul 1. sınıfa başlayacak bir öğrenci için 2 bin 840 TL, ortaokula başlayacak bir öğrenci için 3 bin 180 TL, liseye başlayacak bir öğrenci için 3 bin 270 TL ödemek durumunda.

Antalya’nın Kepez ilçesinde yapılan araştırmada kırtasiye fiyatları temel alınırken bu sayıların içinde yardımcı kaynaklar, kayıt fiyatı, servis fiyatı ve velilerden yıl içerisinde talep edilen katkı hissesi yok.

Tüm Kırtasiyeciler Derneği Lideri Vecdet Şendil, basına yaptığı açıklamada, geçen seneye kıyasla bu yıl ürün bazında ortalama yüzde 80’lere varan fiyat artışı olduğunu belirterek “Bu yıl bir çanta ortalama 600 ila 800 liraya dolacak” dedi.

“Kırtasiye fiyatları üçe katlandı”

DW Türkçe’ye konuşan kırtasiyeci Ali Visalettin Hazinedaroğlu da kâğıt fiyatlarındaki artışa işaret ediyor:

“Kâğıt fiyatları tahminen 1’e 3 bile oldu. Geçen sene 54 diye sattığımız kâğıt, bu sene o fiyatlara biz alamıyoruz, çok değerlendi. 80-90’a alış fiyatları konuşuluyor.”

Eğitim Sen’in araştırmasına nazaran ise bir yıl evvel ilkokula başlayan bir öğrenci için en ucuz zincir marketlerde 234 TL’ye alınan kırtasiye materyalleri bugün en az 3 kat artışla 710 TL’ye alınabiliyor. Buna nazaran 2021’de 45 lira olan okul çantası fiyatı 149 lira 95 kuruş, 34 lira 50 kuruş olan beslenme çantası fiyatı 79 lira 50 kuruş, 15 lira 50 kuruş olan suluk fiyatı 49 lira 75 kuruş, 8 lira 95 kuruş olan kalem kutusu fiyatı 18 lira 50 kuruşa çıktı.

Kayıt ve bağış paraları

Yeni eğitim-öğretim devrinin başlamasıyla birlikte okullarda kayıt parası ve mecburî bağış uygulamaları da gündeme geldi.

DW Türkçe’ye konuşan Eğitim-Sen Genel Lideri Nejla Şura, eğitime ayrılan bütçenin yetersizliği nedeniyle uzun vakittir kendi gereksinimlerini karşılamak zorunda kalan devlet okullarının tahlili bu yıl da velilerin cebinde aradığını vurguluyor.

Kurul, “Her kayıt periyodunda velilerden istenen ‘kayıt parası’ ve ‘bağış parası’ bu yıl velileri geçmiş yıllara nazaran daha fazla zorladı. Bunların dışında velilerden ‘ihtiyaç maddeleri’ listesi ismi altında ‘A4 kâğıdı, kâğıt havlu, sıvı sabun, tuvalet kâğıdı’ vb üzere başka eserler için 300 ila 500 TL ortasında para isteniyor” diyor.

Devlet dayanağı talebi

DW Türkçe’ye konuşan Birleşik Kamu-İş Konfederasyonu Genel Lideri Mehmet Balık da devletin, minimum fiyatla geçinenler başta olmak üzere okul masrafını karşılaması her geçen gün zorlaşan velilere eğitim masrafları için dayanak sağlaması gerektiğini söylüyor. Balık, “8 bin lira 10-11 bin lira ortasına sıkışmış bir gelirimiz var. Hasebiyle iki çocuklu bir kamu çalışanını düşündüğünüz vakit başlangıçtaki masrafları düşünecek olursak kıyafet, ayakkabı, spor kıyafeti vs. İçin yaklaşık 6 bin 250 lira üzere bir masraf yapmak gerekiyor iki çocuk için” diyor.

Çocuğun beslenme, servis ve yıl içinde değişen kırtasiye masraflarının da olacağına değinen Balık, bunun için de bir çocuk için aylık ortalama 1000 lira üzere masraf gerektiğini tabir ediyor.

Servis fiyatları zamlandı

İstanbul Umum Servis Aracı İşletmecileri Esnaf Odası, 24 Ağustos’ta yaptığı açıklamada, 2022-2023 eğitim-öğretim yılında okul servisi fiyatlarına yaklaşık yüzde 20 oranında artırım yapıldığını açıkladı. Ankara’da okul servis fiyatlarına artırım geldi. Yapılan artırımla birlikte 0-3 kilometre ortası yıllık 5 bin 96 TL oldu. 15 kilometreyi aşan her kilometre için ise 150 TL ek fiyat alınacak.

Devletin velilere finansal dayanak sağlaması gerektiğini savunan Mehmet Balık, “Peki 9 bin lira maaş alan bir kamu çalışanı aylık 2 bin lira çocukları için harcarsa mesken kirasını, öteki beslenme, ısınma harcamalarını nereden karşılayacak? Karşılayabilmesinin mümkün olmadığını söyleyebiliriz” diye konuşuyor.

Beslenme sorunu büyüyor

Eğitim-Sen de okullardaki beslenme problemine dikkat çekiyor. Türkiye’de birden fazla öğrencinin sabah kahvaltısı yapmadan okula geldiğini ve yemek yemeden günü tamamladığını vurgulayan sendika, sağlıklı beslenme alışkanlığının çocukların yalnızca büyüme ve gelişiminde değil, okul başarısı üzerinde de son derece tesirli olduğuna dikkat çekerek bu sorunun acil çözülmesi gerektiğinin altını çiziyor.

Yüksek enflasyon nedeniyle alım gücünün giderek düştüğü bu periyotta öğrencilerin beslenme sıkıntısının daha yakıcı hale geldiğini tabir eden Nejla Konsey, “Okullarda bir öğün fiyatsız, sağlıklı yemek hakkı devlet tarafından karşılanmalıdır. MEB, çocuklarımızın sağlıklı gelişimi ve eğitim sürecinin sağlıklı işlemesi için öğrencilerin beslenme sıkıntısını çözmek için farklı bir bütçe ayırmak durumundadır” diyor.


Nejla KurulFotoğraf: Altan Gocher/Pacific Press/picture alliance

Eğitim yatırımları yarı yarıya düştü

Milli Eğitim Bakanlığı (MEB) bütçesi, 2022 yılı için 189 milyar 11 milyon TL olarak açıklanmış, bu sayı ulusal gelirin yüzde 10,79’unu oluşturmuştu.

Milli Eğitim Bakanlığı bütçesinden eğitim yatırımlarına ayrılan hisse ise 2002’de yüzde 17,18 iken bu sene 8,06 oldu. Buna nazaran Bakanlığın eğitim yatırımları 20 yılda yarı yarıya düştü.

Nejla Heyet, okulların kıymetli bir kısmı önemli manada ödenek sorunu çekerken bakanlığın göndermediği kaynakların öğrencilerden tertipli olarak toplanan aidatlar, bağışlar ve okulların ticari faaliyetlerinden karşılandığını söz ediyor.

Kurul, bilhassa fakir mahallelerde Türkiye ortalamasının çok üzerinde kalabalık sınıf sorunu yaşandığını, okulların fiziki donanımının, en temel eğitim araç gereçlerinin olup olmamasının, okulda öğrencilerden para toplanıp toplanmamasına nazaran değişiklik gösterdiğini belirtiyor

Kamunun eğitime ayırdığı hissenin azaldığı devirde özel okulların oranı ise yüzde 3’lerden 30’lara ulaştı.

Özel okul fiyatları de bu yıl cep yaktı. Özel okulun yıllık fiyatı büyükşehirlerde yıllık 100 bin TL’yi aştı. Anaokulu fiyatı yüzde 8 KDV hariç birtakım özel okullarda 100 bin lira, ilkokulda 120 bin lira ve ortaöğretimde 150 bin lira oldu. Peşin ödeme, kredi kartına tek çekim yahut taksit üzere seçenekler sunulup fiyat artırıldı.

Milli Eğitim Bakanlığı, yönetmelik değişikliğiyle özel okullarda artırım oranını yüzde 36 ile sonlandırmıştı. Özel okullar ise bu farkın yemek, kırtasiye, kıyafet ve servis hizmeti fiyatlarına yaptığı artırımlarla kapatmaya çalıştı.

Güvencesiz çalışma artıyor

Türkiye’de özel okulların sayısı artarken öğrencilerin aileleri yüksek fiyatlı okul fiyatlarına, bu okullarda çalışan öğretmenler ise hak kayıplarına maruz kalıyor. Özel kesim öğretmenleri, kamudaki öğretmenlere nazaran daha düşük fiyatlar, daha uzun çalışma saatleri ve kısa müddetli mukaveleler üzere hak kayıpları yaşıyor.

Özel okullarda ve dershanelerde çalışan öğretmenlerin örgütlendiği Özel Dal Öğretmenleri Sendikası üyeleri, geçen haftalarda 2014’te yürürlükten kaldırılan taban maaş uygulamasının tekrar yürürlüğe konması talebiyle alanlara çıkmıştı.

Taban maaşla ilgili yürürlükten kaldırılan maddede özel öğretim kurumunda çalışan eğitimciler kamu kurumundaki denginden düşük maaş alamaz diyordu. Şu anda ise haftada 60 saat çalıştırılan özel öğretmenlerin birden fazla taban fiyat ya da biraz üstünü alıyor.

Öğretmenler, bir yıl dolmadan iş veren tarafından seneye tekrar işe alınacakları gerekçesiyle istifaya zorlandıklarını, bu nedenle işsizlikle karşı karşıya kalırken kıdem tazminatından da yoksun olduklarını belirtti.

Eğitim-Sen de kamudaki fiyatlı öğretmen sıkıntısına dikkat çekiyor. 15 Temmuz 2016 sonrasında tek bir takımlı öğretmen ataması yapılmadığını, yapılan bütün atamalarda öğretmenlerin kontratlı olarak atandığını tabir eden sendika, 2022-2023 eğitim öğretim yılında en az 80 bin fiyatlı öğretmenin misyon yapmasının beklendiğine işaret ediyor. Eğitim-Sen Lideri Nejla Şura, “Kamu hizmetlerinin sürekliliği, düzenliliği ve halka daha nitelikli olarak sunulması için eğitimde her türlü teminatsız istihdam uygulamasından derhal vazgeçilmeli” daveti yapıyor.

Müfredat sorunu devam ediyor

Türkiye’deki eğitim sistemine ait tartışmalardan biri de müfredat sorunu.

Eğitim-Sen, Türkiye’de eğitim sisteminin en temel bilimsel prensiplerden ve laik eğitim anlayışından süratle uzaklaştığı, okullarda dinselleşmenin süratle artarak korku verici boyuta ulaştığı görüşünde. Sendika, MEB’in geçmişte eğitimin dinselleştirilmesi gayesiyle Diyanet İşleri Başkanlığı başta olmak üzere, çeşitli dini vakıf ve derneklerle ortak yürüttüğü projeler ve imzaladığı ‘iş birliği’ protokollerinin, okulları çeşitli cemaat, tarikat ve dini kümelerin aktiflik ve faaliyet alanı haline getirdiğini savunuyor.

Eğitim müfredatına bilim dışı müdahaleler olduğuna işaret eden sendika, felsefe-bilim derslerinin azaltılması, okulda mescit uygulaması, zihinsel engelli çocuklara zarurî din dersi getirilmesi, okul öncesi ve ilkokul öğrencilerinin mescitlere götürülmesi, din eğitiminin fiilen okul öncesine hatta kreşlere kadar indirilmesi üzere uygulamalara dikkat çekiyor.

Türkiye’de okullaşma siyasetinin siyasi amaçlara nazaran belirlendiğini savunan Eğitim-Sen, Eğitimin Durumu 2022 isimli raporunda, “Milli Eğitim Bakanlığı’nın ortaöğretimde mesleksel eğitim ve İmam Hatip okulları temelli olarak şekillendirilen okullaşma siyasetinin, öğrencilerin çoğunluğunun bu okullara gideceği yahut gitmesi gerektiği ön kabulü üzerinden biçimlendirildiği” tabir edilerek “Böylece, bir taraftan sermayenin gereksinim duyduğu öğrencileri orta elemanlar ve ucuz işgücü olarak gören siyasetler yaşama geçirilirken, başka taraftan imam hatipleştirme siyasetleri üzerinden eğitimin dinselleştirilmesi ve siyasi iktidarın politik kitle tabanının genişletilmesi istikametinde adımlar atılması hedeflenmiştir” deniliyor.

MEB’in 2021 yılına ilişkin İstatistiklerine nazaran Türkiye’de okul öncesi eğitim, ilköğretim ve ortaöğretim seviyesinde 9 milyon 352 bin 605’i erkek, 8 milyon 733 bin 338’i kız olmak üzere toplam 18 milyon 85 bin 943 öğrenci örgün eğitim alıyor. Öğrencilerden 15 milyon 194 bin 574’i resmi, 1 milyon 310 bin 605’i özel ve 1 milyon 580 bin 764’ü ise açık öğretim kurumlarında okuyor.

Continue Reading

EĞİTİM & ÖĞRETİM

MEB’e 40 kontratlı işçi alınacak

Bakanlığın Resmi Gazete’de yer alan ilanına nazaran, MEB’e KPSS B kümesi puan sıralaması temel alınarak, merkez teşkilatı ünitelerinde vazife …

Published

on

Bakanlığın Resmi Gazete’de yer alan ilanına nazaran, MEB’e KPSS B kümesi puan sıralaması temel alınarak, merkez teşkilatı ünitelerinde vazife yapacak 2 aşçı, 4 aşçı yardımcısı, 8’i bayan 24 paklık işçisi ve 10 sürücü olmak üzere toplam 40 kontratlı işçi alınacak.

Başvurular e-Devlet üzerinden Ulusal Eğitim Bakanlığı Meslek Kapısı-Kamu İşe Alım ve Meslek Kapısı “https://isealimkariyerkapisi.cbiko.gov.tr” adresinden 12-16 Eylül tarihleri ortasında yapılabilecek.

İlanın ayrıntıları ve müracaat koşullarına Resmi Gazete’den ulaşılabiliyor.

Continue Reading

EĞİTİM & ÖĞRETİM

Çocuk için hesabı kırtasiye yaptı…

Yeni eğitim öğretim yılının başlamasına sayılı günler kaldı. Okula hazırlık için kırtasiye dükkanlarına giden öğrenci ve veliler, fahiş …

Published

on

Yeni eğitim öğretim yılının başlamasına sayılı günler kaldı. Okula hazırlık için kırtasiye dükkanlarına giden öğrenci ve veliler, fahiş fiyatlarla karşı karşıya kalıyor. Ankara’da bir kırtasiyede yurttaşlar eserlerdeki fiyatların artışına ait ANKA Haber Ajansı’na konuştu. 10’uncu sınıfa giden lise öğrencisi, “Bir defter 20 lira. Birkaç tane bir sürü ders var. Her şeyi kesim parça almamız lazım. Oturup bir kırtasiye alışverişi yapılmıyor asla” dedi.

Öğrenci, “Bu sene en değerli öncelik, yani defter almam lazım. Yoksa öteki bir şey alamıyorum. Test kitabını fotokopi çıkarttırıyorum, korsan. Zira olağan almak imkansız bence, çok pahalı” diye konuştu. Ablasının üniversite okuduğunu aktaran öğrenci, şunları söyledi:

“Benim ablam üniversite okuyor, daima 700 lira-1000 lira öteki bir şeye veriyor. Çok sıkıntı okunuyor yani. Bir geliri olan bir insan asla okuyamaz bence. Taban fiyatlı olan insan üniversite ya da okul bence okuyamaz.”

Öğrenci, bir kalemi bile almakta zorlandığını lisana getirdi. Öğrenci, evvelden 10 lira harçlığı olduğunu ve buna tosta alabildiğini lakin bu yıl harçlığı ile bunu bile alamayabileceğini söz etti. Gereksinimlerini alamadığı vakit üzüldüğünü belirten öğrenci, “Sinirleniyorum ve niçin bu türlü olduğunu düşünüyorum. O yüzden üzücü biraz” dedi.

“AİLEMİZDEN İSTEMEYE UTANIYORUZ”

Lisede 11’inci sınıfa geçen bir başka öğrenci ise bu yıl en az 1000 lira kırtasiye masrafı olacağı kestiriminde bulunarak, “Defterlerden her ders için düşününce, 12 ana ders olsun ya da başka kitaplarımız olsun çok değerliye denk gelmiş olacak. Bir test kitabı 80-90 lira olmuş. 120 liraya alanlar da var. Öğrenci nasıl para yetiştirsin ki. Bizim aldığımız harçlıklar muhakkak. Ailemizden istemeye yeri geliyor utanıyoruz” diye konuştu.

Öğrenci, fiyatını düşünmeden bir kalem bile alamadıklarını lisana getirerek, “En ucuzu ve alıp da uzun mühlet kullanabileceğimi almak zorunda kalıyorum. Yeri geliyor alamıyorum. Sınıftan alıyorum” dedi. Öğrenci, arkadaşlarıyla sinemaya bile fiyatlar nedeniyle gidemediklerini vurgulayarak, şunları kaydetti:

“Bakıyorum fiyatlara 49-50 lira. Ayıptır, günahtır yani. Sinemaya gitmeyelim. Şunu yapmayalım, bunu yapmayalım. Tamam hepsi lüks olsun da. Dışarıya çıktığımız vakit bir su 3 lira. Hiçbir şey diyemiyorum, yazıklar olsun.”

Çocuklarına alışveriş yapmaya gelen bir öğrenci velisi de fiyatların çok kıymetli olduğunu söyleyerek, “Fiyatlar çok kıymetli, değerlinin değerlisi. Bir yılda niçin bu hale geldi. Kimse sorgulamıyor. Bütün her şey bir yılda oldu. Ne olduysa?”

Aldıklarını gösteren veli, “Kalem tıraş, silgi alabildim. Tam da aldığım söylenemez. Gücüm kâfi mi, yetmez mi? Bilmiyorum. Üç tane çocuğum var. Üçünün masrafı oldukça fiyat. Geçen yıl ne ödediysek onun üç katı meblağ en az” diye konuştu.

Veli, taban fiyat ile geçinen birinin çocuklarına kırtasiye alışverişi bile yapamayacağını kaydederek, “Bu ülkede güçlü tam varlıklı oluyor. Yoksul büsbütün yoksul oluyor. Bu ülkenin hakkı, hukuku, adaleti yok. Fiyatlar iki katı olmuş, taban fiyat 5 bin 500 lira. 4 bin 250 liraydı, 1250 lira artırım geldi. Artık 1250 liralık mı fiyat arttı da 1250 veriyorlar” dedi.

“FORMASIYLA 2 BİN LİRA”

Kırtasiye çalışanı Bayram Gürleyen, bu yıl bir öğrencinin en az 1500- 2 bin lira ortasında kırtasiye masrafı olacağını belirterek, şu değerlendirmelerde bulundu:

“1500- 2 bin lira ortasında kırtasiye meblağı var, defter ve kitap hariç. Bunun içine okul çantası, suluk eklenince biraz daha üst çıkıyor. Formasıydı filan, baya bir üst çıkıyor. 2 bin- 2 bin 500 lira civarına denk gelir.

Geçen sene masraflar 900- 1200 lira ortasındaydı. Son bir yıl içerisinde bu dolar artışıyla birlikte fiyatlara yansıdı. Neredeyse yüzde 200-300’e varan artışlar oldu. Bu büsbütün kurla alakalı. Bizim o denli bir yetkimiz yok, bu kadar artışta.

100 liralık kalem iki sene evvel 40-50 lira civarında bir şeydi. Tahta kalemleri 3,5 liradan başlıyor, 15 liraya kadar tahta kalem var. Marka ve kalitesine nazaran. 39 liraya da var. Çok etkilenen de var, etkilenmeyen de var bu durumdan. Çok enteresan bir durum.”

Gürleyen, firmalarının yaptığı defteri ucuza sattıklarını lakin markalı eserlerde defter fiyatlarının 30-35 liraya satıldığını kaydederek, “Ortaokul öğrencisine yedi defter alıyorlar ortalama”

“ASGARİ FİYATLI KREDİ ÇEKEREK, MASRAFI KARŞILAYACAK”

Gürleyen, fiyatları görünce bir şey almadan dönen insanların olduğunu aktararak, iki çocuklu taban fiyatlı bir yurttaşın çocuklarına kırtasiye eseri alamayacağını şöyle anlattı:

“Çok sıkıntı. Yani bir taban fiyat 5 bin 500. Birer buçuktan, 3 bin lira yapar. Bir de kirada oturduğunu düşünürsen, herhalde onu bir altı ay geriye götürür. Ödeyemeyecek yani. Mecburen çocuğunu okula götürmek zorunda. Tanıdık, eş dosttan yardım alacak ya da bankadan kredi çekecek. Bir halde onu altı ay, bir sene geriye götürecek. Onun hayat kalitesini düşürecek, zati düşük.”

Continue Reading

Trendler